Ze waren in een ongelooflijk prachtige tuin terechtgekomen.
'Nicolas, waar zijn we?'
'Geef me je hand.'
Nicolas had een handvol kersen geplukt en legde ze in Jacks handpalm.
'Dit is de tuin van de schoorsteenvegertjes. Alleen zij kennen het geheim en geven het aan elkaar door.'

‘Wow!’ zei Matthias. ‘Een echte dreigbrief!’
‘En we weten ook wie erachter zit’, zei Wolf.
‘Je bedoelt Dierickx? Komaan! Hij is leraar Nederlands, Wolf! Heb je die spelfouten gezien?’
‘Ja, maar vind je ze niet een beetje té opvallend? Misschien heeft hij ze expres gemaakt, zodat niemand hem zou verdenken. Hij heeft in elk geval wel een motief!...

'Verdwenen?' keek Wolfs moeder verbaasd op toen hij haar onder het eten alles verteld had.
'Hij duikt vast wel weer op,' zei Wolf. 'Matthias heeft posters gemaakt en die gaan we morgen ophangen.'
Maar zijn moeder keek bedenkelijk voor zich uit.
'Dat is in amper een week al de zevende hond...'
'De zevende?'
Ze knikte.
'Misschien zijn ze ergens van geschrokken? Een knal, of een luchtballon die over de stad vloog...'
'Nee, dan zouden ze allemaal op hetzelfde moment weggelopen zijn. Volgens mij is er iets niet in de haak.'.

Frank liet hen binnen en trakteerde hen op een glas limonade in het moderne salon. Hij ging tegenover hen in een armstoel zitten. Alex vond dat hij zich sterk hield ondanks zijn grote verlies.
'Gisteravond, na het gala, ging ik bij een oude vriend overnachten. Toen ik vanmorgen thuiskwam, was het hek geforceerd en de hele garage leeg. De politie zegt dat het vakwerk was en dat de inbraak waarschijnlijk al een poosje voorbereid was. Ze hebben sporen gevonden van een zware vrachtwagen en...'
'Gisteren stond er een groen busje!' flapte Chrissy eruit.
Frank knikte.
'Een VW-busje. Ze hielden het huis waarschijnlijk al een hele tijd in het oog. Maar zonder de nummerplaat kan de politie niks beginnen.'
'Wij hebben de bestuurder in de snackbar gezien! We kunnen hem beschrijven!

Die nacht lag Timo in bed te woelen. Hij sliep nooit goed in een vreemd bed en nu lag hij met wijdopen ogen naar het grijswitte maanlicht op de schilderijtjes te staren.
Graancirkels! Waren ze in het dorp dan zo achterlijk?
Hij draaide zich op zijn zij en kneep zijn ogen dicht alsof hij de slaap wou dwingen om te komen. Het maanlicht ontvouwde een spel van gekleurde vlekken en puntjes achter zijn oogleden.
Plots werd het licht feller en het veranderde bruusk van kleur…
Gekleurd maanlicht? Meteen was hij klaarwakker, zat rechtop en wreef verbaasd in zijn ogen.
De kamer werd afwisselend groen, rood, blauw, geel, paars... Het leek wel een discotheek! In een wip stond hij naast zijn bed. Op blote voeten stommelde hij naar het raam.
Nee! schrok hij. Dat kan niet! Ik slaap nog! Dit is een droom!