Hoofdpagina Afdrukken Delen op Facebook
Dinsdag, 22 juli 2014
Nog meer recensies


Het Cupidocomplot Het Cupidocomplot Robin Roover Elfenblauw Elfenblauw 3 Gruwelhotel NHL1 NHL2 NHL3 Toxine Het Kronosproject De Tijdspoort Jaspers vlinders
Recensies

coverElfenblauw - De vallei van de Goden

Pluizuit

Het Elfenblauw, een machtig symbool van de elfenwereld, wordt ontvreemd. Sander en zijn vrienden gaan de dief achterna en ontdekken dat er veel meer achtersteekt dan een banale diefstal. Ze hebben al hun vindingrijkheid nodig om het noodlot af te wenden dat hun vijanden in petto hebben voor hun wereld.

Dit verhaal is het vervolg op ‘Elfenblauw’ waarin Sander – een gewone jongen van twaalf jaar – in een fantasiewereld verzeild raakt en er een echte held wordt. Zoals in vele fantasyverhalen is de beschreven wereld er één die geschoeid is op een middeleeuwse maatschappij, met kastelen, dorpen en steden met daarrond velden en bossen, mensen die zich per paard verplaatsen – al dan niet met een kar. De gebruikte wapens zijn dan ook steevast zwaarden, dolken en pijl en boog…
Deze fantasiewereld wordt, naast gewone burgers, ook bevolkt door elfen, grondtrollen, boze magiërs, een draak en andere vreemde wezens.
In ‘De vallei van de Goden’ is de jonge held op rondreis in zijn land als hem het onheilsbericht wordt gebracht. Onze helden beleven heel wat avonturen, de acties volgen elkaar in snel tempo op, waardoor er wel enige overdaad ontstaat. Dreigen de helden ergens vast te komen zitten, dan verschijnt er prompt een figuur die hen weer verder helpt. Dit laat de lezer af en toe toch de wenkbrauwen fronsen.
Maar het verhaal leest erg vlot en heeft, zoals gezegd, een enorme vaart door de veelheid aan avonturen die de vrienden beleven en de gevaren die hen beloeren.
Een lezer die het eerste deel nog niet gelezen heeft, krijgt na het lezen van dit verhaal wel zin om het eerste verhaal van Sander te lezen om te weten te komen hoe de vork nu echt in de steel zit en hoe Sander in deze ‘tussenwereld’ of ‘parallelle wereld’ is terechtgekomen.
De illustraties lijken eerder voor een jonger doelpubliek bestemd en komen nogal houterig en stijf over. Hier en daar ontbreekt een woord en dat stoort wel.
Het verhaal is nog niet ten einde en er wachten de jonge helden in een volgend deel waarschijnlijk weer een heleboel spannende avonturen en uren leesplezier.

Pol Van Damme
04/2010
www.pluizuit.be

FantasyWereld

Op een ongelofelijk brutale wijze is het magische Juweel van Silnaris (die we nog kennen uit het eerste Elfenblauw boek) uit de elfenhoofdstad gestolen. De diefstal blijkt al snel in verband te staan met de bende huurlingen van de gevreesde Tuwana. Deze bende rooft in het noorden van Cyndrië kinderen uit hun dorpen. Sander vind het zijn taak als kroonprins om het juweel te vinden en de kinderen te redden.

Zo begint een nieuw avontuur van Sander en zijn vrienden, samen met hun nieuwe reisgenote, de oogverblindend mooie en strijdlustige Katya. Het wordt een spannende race tegen de klok want met de nieuwe maan zullen de kinderen geofferd worden.

Zelfstandig te lezen
De vallei van de Goden begint met veel actie en spanning als Tuwana de elfen te slim af is en het Juweel van Silnaris weet te bemachtigen. Daarna stelt de schrijver je langzaam voor aan Sander, Taryn en Caldric, alsof het personen zijn waar je nog nooit iets over gelezen hebt. Hierdoor is het tweede deel goed zelfstandig te lezen, maar als fan van deze helden ben ik daar niet blij mee. Het schept meer afstand ten opzichte van de hoofdpersonen en daardoor is het moeilijker om in de ban van het verhaal te raken. Iets wat in deel één, Het Juweel van Silnaris wel direct gebeurde.

Schrijfstijl en verhaal
Het verhaal is een opeenvolging van goed geschreven, korte avonturen vol gevechten en actie waaruit de hoofdpersonen zich wel heel vaak door toevalligheden of een gevecht weten te redden. En al volgen de gebeurtenissen op heel overtuigende wijze op elkaar, het haalt wel de vaart uit het verhaal. Tegen het einde gaat het dan eindelijk echt om het bevrijden van de kinderen. Pas daar vond ik wat ik tot dan toe gemist had, het gevoel ademloos door te willen lezen in het boek. De schrijfstijl is weer vlot en beeldend en de hoofdpersonen worden boeiend neergezet. De taal die tussen de vrienden gebruikt wordt is flitsend, snel en met veel humor geschreven. Moeiteloos vallen de helden in hun rollen waar ik in deel één ook al zo van kon genieten.

Vriendschap, eer en vertrouwen spelen een belangrijke rol in dit verhaal. Ook is er in de relationele sfeer spanning. De vriendschap van Sander en Taryn komt onder druk te staan als ze beiden tot over hun oren verliefd worden op Katya. En de mysterieuze band tussen Tuwana en Caldric heeft zelfs vergaande gevolgen voor de afloop van de reddingsmissie.

Minpunt
Een echt minpunt vind ik het dat er veel en gewelddadig gevochten wordt. Voor een jeugdboek vallen er veel doden en vloeit het bloed te rijkelijk. Terwijl Sander, Taryn en Katya de meest vreselijke gevechten meemaken en volwassen besluiten moeten nemen worden ze door de schrijver consequent "de kinderen" genoemd. Terecht of niet, dit ergerde mij mateloos.

Conclusie
Hoewel ik wat minder enthousiast ben over dit boek dan het eerste deel, heb ik genoten van de levendige en vrolijke beschrijvingen van de hoofdpersonen. Het laatste deel van het boek was echt meeslepend. Deel drie wil ik ook absoluut lezen, maar hopelijk weet de schrijver in dit derde deel beter voort te bouwen op dit deel.

Connie Flipse
November 2012
www.fantasywereld.nl

De Leeswelp

In De vallei van de goden heeft Sander na zijn avonturen in Elfenblauw besloten dat hij nog niet oud en wijs genoeg is om zijn rol als rechtmatige troonopvolger van Cyndrië op te nemen. Eerst wil hij de nodige levenswijsheid opdoen om zich daarna zo goed mogelijk van zijn taak te kunnen kwijten. Hij laat het bestuur over aan de heks Astraea en trekt er met zijn beste vriend en hun leermeester op uit om het land te verkennen. Onderweg merkt het gezelschap dat veel gezinnen met kinderen op de vlucht zijn. Blijkbaar zijn er kinderrovers aan het werk. Ook blijkt dat het Juweel van Silnaris gestolen is. Op voorwaarde dat de bedoelingen van de drager van het juweel zuiver zijn, biedt dit kleinood bescherming en begeleiding. Tijdens de jaren die hij in onze wereld vertoefde, werd Sander erdoor beschermd tegen zijn vijanden. De kracht van het juweel kan echter omgekeerd worden door een machtig tovenaar. Alles wordt duidelijk wanneer het gezelschap ontdekt dat de volgelingen van de demon Garth, de vroegere god van wanhoop en afgunst, hem willen terugbrengen uit zijn ballingschap die volgde op het verlies van zijn goddelijke status. Om te slagen in hun opzet moeten ze duizend en één maagden offeren in de nacht van de nieuwe maan.

Omdat Johan Vandevelde aan het begin van zijn verhaal een samenvatting geeft van Sanders voorbije avonturen, kan je De vallei van de goden lezen zonder dat je eerst zijn voorganger hebt gelezen. Maar om echt alles te kunnen volgen, is het toch aangeraden om ook Elfenblauw te lezen. Hier en daar wordt expliciet verwezen naar de mensenwereld, waarbij de voor- en nadelen van beide werelden tegen elkaar worden afgewogen. Sander mist de maatschappij die hij verlaten heeft niet, nu hij er één vol natuur en magie voor in de plaats heeft gekregen, maar hij moet toegeven dat de techniek in onze wereld soms wel heel handig is.

Het contrast tussen Sanders sporadisch blinde idealisme en Caldrics levenswijsheid, die neigt naar een soms al te grauwe kijk op het leven, wordt mooi uitgewerkt en doet uitkijken naar de manier waarop het karakter van Sander zal evolueren onder invloed van de raad van zijn leermeester. Actiescènes worden afgewisseld met meer humoristische passages, waardoor het geheel wat lichtvoetiger wordt. De ontknoping is zeer verrassend, maar komt helaas niet volledig tot haar recht. Door de vrij hoopvolle toon waarmee het verhaal eindigt, blijft de impact van deze verhaalwending enigszins beperkt. Niettegenstaande de kleine minpuntjes is het uitkijken naar een vervolg.

Ilse Moens
31/12/2011
www.deleeswelp.be

NBD/Biblion

Vervolg op het boek 'Elfenblauw' (winnaar Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen 2007/2008), waarin Sander (een hedendaagse jongen) als een held in een fantasiewereld terechtkomt. Het is een traditioneel fantasyverhaal met middeleeuwse kenmerken en fantasyfiguren als kabouters, elfen, trollen, draken en magiërs. Sander, kroonprins van Cyndrië, reist door het land en hoort dat bij de elfen het 'juweel van Silnaris' is gestolen. Dit wordt in verband gebracht met de ontvoering van kinderen die geofferd moeten worden voor de god Garth. Sander en zijn vrienden proberen de kinderen te redden en beleven fantastische avonturen en weten zich daar telkens op een gewelddadige of fantasievolle toevalligheid uit te redden. De veelheid van acties, de snelle opeenvolging daarvan en de gewelddadigheid ervan roepen wel wat vragen op. Het verhaal van de Vlaamse auteur (1973) leest gemakkelijk, met soms wat onbekend taalgebruik. Het is wel prettig om het eerste deel van te voren gelezen te hebben, zodat je bijvoorbeeld weet hoe Sander in deze situatie terecht is gekomen. De potloodtekeningen doen wat houterig aan. Vanaf ca. 12 jaar.

Ad de Laat
NBD/Biblion
Ontwerp: Johan Vandevelde - Scripting: Pieter De Plukker   © 2002-2014